Αυτός είναι ο τομέας στον οποίο θα ήταν πιο εύκολο να ειπωθούν περισσότερα απ’ όσα ισχύουν. Γι’ αυτό αξίζει να οριστεί με ακρίβεια.
Τι λέει το κείμενο του 2005
Στη Revue Défense Nationale του Οκτωβρίου 2005, ο Henri de Grossouvre θέτει την Ευρώπη μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε μια Ευρώπη-δύναμη με καρολίγγειο πυρήνα, είτε μια Ευρώπη-αγορά, περιορισμένη σε ζώνη ελεύθερων συναλλαγών υπό τη στρατηγική προστασία τρίτου. Η επίσημη παρουσίαση του άρθρου αναφέρει ότι ο ευρωπαϊκός ηγετικός ρόλος προϋποθέτει ηπειρωτική στρατηγική συνεργασία για τον έλεγχο των τεχνολογιών κυριαρχίας.
Η διατύπωση αυτή δεν είναι δική μας. Είναι του εκδότη του περιοδικού, το 2005.
Σε τι εξελίχθηκε
Τον Οκτώβριο του 2025 συνυπογράφει στη Le Figaro, μαζί με άλλους τριάντα τέσσερις υπογράφοντες — τον Luc Ferry, τον Arnaud Montebourg, δύο πρώην υπουργούς Άμυνας, τέσσερις στρατηγούς, δύο γερουσιαστές —, ένα άρθρο γνώμης για την ψηφιακή κυριαρχία. Το κείμενο αφορά την εξάρτηση του γαλλικού και του ευρωπαϊκού cloud από φορείς που υπόκεινται στην εξωεδαφική εφαρμογή του αμερικανικού δικαίου, το δόγμα «το cloud στο κέντρο» και την πιστοποίηση SecNumCloud της ANSSI. Παρουσιάζει τα δεδομένα ως τα κλειδιά της τεχνητής νοημοσύνης. Και η κεντρική του αναλογία — η ίδια φιλοδοξία με εκείνη για τα πυρηνικά της δεκαετίας του 1960 — αναδιατυπώνει στο παρόν όσα είχαν γραφτεί είκοσι χρόνια νωρίτερα.
Τι μεσολαβεί ανάμεσα στα δύο
Η συνέχεια δεν είναι εκ των υστέρων ανακατασκευή: έχει τα ορόσημά της.
Το 2007, στο ίδιο περιοδικό, παρουσιάζει τη σύσταση του ομίλου οικονομικού σκοπού (GIE) ID Advance και του βιομηχανικού campus αεροδιαστημικής και μεταφορών κοντά στο Στρασβούργο. Ένα άρθρο βιομηχανικής πολιτικής γραμμένο εκ των έσω. Το 2021 συνυπογράφει άρθρο για τις ευκαιρίες τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κίνας γύρω από την απανθρακοποίηση. Το 2024 και το 2025 δημοσιεύει τρεις επιφυλλίδες: για την εφαρμογή της βαθιάς μάθησης στις πόλεις, της οποίας το όφελος θεωρεί ότι τελεί υπό προϋποθέσεις — ιδιωτικότητα, ποιότητα των δεδομένων, υπολογιστικό κόστος, μεροληψίες· για το νομικό πλαίσιο της σύνθεσης φωνής με ΤΝ, με αφετηρία τον νόμο που ψηφίστηκε στο Τενεσί, και για τη σκοπιμότητα μιας ευρωπαϊκής εναρμόνισης· για τα δορυφορικά δεδομένα, τεχνολογίες στρατιωτικής προέλευσης που έγιναν εργαλεία χωροταξικού σχεδιασμού, των οποίων τα εμπόδια κατονομάζει αντί να τα αποσιωπά.
Τι δεν είναι αυτός ο τομέας
Ο Henri de Grossouvre δεν είναι ερευνητής στην τεχνητή νοημοσύνη και ο ιστότοπος αυτός δεν θα τον παρουσιάσει ποτέ ως τέτοιον. Δεν έχει ερευνητικό έργο για την ΤΝ και δεν διεκδικεί κάτι τέτοιο.
Αυτό που έχει είναι μια θέση διατυπωμένη το 2005 για την τεχνολογική προϋπόθεση της ευρωπαϊκής αυτονομίας, μια βιομηχανική πρακτική που τη συνόδευσε και μια τοποθέτηση δημοσιευμένη το 2025, η οποία την επαναφέρει στο παρόν, στο πεδίο των δεδομένων και της υπολογιστικής ισχύος. Είναι κάτι διαφορετικό, και πιο στέρεο, γιατί κάθε κρίκος φέρει ημερομηνία και σύνδεσμο.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αυτό που θέτει ο φάκελος: μπορεί η Ευρώπη να έχει τον έλεγχο της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς να έχει τον έλεγχο της ενέργειας, των δικτύων και των δεδομένων της;